Opmerking

Dit multimediaverhaal gebruikt video- en audioclips. Ga na of uw luidsprekers ingeschakeld zijn.

Gebruik het muiswiel of de pijltoetsen op uw toetsenbord om tussen pagina’s te navigeren.

Vegen om tussen pagina‘s te navigeren

Hier gaan we

David Lynch | It was like dancing with a ghost

Logo http://verhalen.canvas.be/david-lynch-it-was-like-dancing-with-a-ghost

Play audio

“I wouldn't know what to do with colour. Colour to me is too real. It's limiting. It doesn't allow too much of a dream. The more you throw black into a colour, the more dreamy it gets ... Black has depth.”

Filmmaker David Lynch (°1946) heeft naam vergaard als regisseur van de wereldbekende, en vooral intrigerende, kaskrakers als Twin Peaks, Blue Velvet, Mulholland Drive, Inland Empire, maar minder bekend is dat Lynch initieel een carrière als schilder bewandelde. Door de jaren heen heeft beeldend kunstenaar Lynch, naast filmproducties, ook een uitgebreid schildersoeuvre uitgebouwd.

Een greep uit zijn persoonlijke collectie kan je nog tot zondag 3 juli 2016 bewonderen in de eerste Belgische galerietentoonstelling ‘It was like dancing with a ghost’ in At the Gallery.

Ga naar de eerste pagina
Audio

00:00
/
03:12
Start audio now
Ga naar de eerste pagina

Galerijuitbater Frederick Keteleer van At The Gallery heeft al menig interview moeten doorstaan, maar opent nog een keertje de deuren voor Canvas. Hij gidst ons met plezier door de werken van David Lynch.

Film, fotografie, muziek, architectuur, schilderkunst, meubelontwerp, ... David Lynch heeft zich al met al deze kunstvormen bezig gehouden. “Het is een ongelooflijk multidisciplinair kunstenaar, die geen enkele kunstvorm belangrijker acht dan de andere”, vertrouwt Keteleer ons toe.

Over de métier van Lynch is de galerijhouder alvast laaiend positief. Maar de Amerikaan is toch voornamelijk bekend omwille van zijn films? “De vergelijking tussen zijn films en andere kunstvormen zoals zijn beeldend werk gaat niet op”, vertelt Keteleer in de open ruimte van de galerij, “want er is sprake van één rode draad in zijn werk. Dezelfde thema’s komen steeds terug.


Ga naar de eerste pagina
Audio

00:00
/
03:12
Start audio now

Play audio










"Als kunstenaar graaft David Lynch dieper in de obscure onderbuik van de maatschappij en daarbij schuwt hij ook niet de donkere, onderbewuste kanten en persoonlijke angsten van het individu. Realiteiten die niemand graag onder ogen ziet. En nét daar, in dat Niemandsland, bevindt David Lynch zich.", aldus Frederick Keteleer.

Ga naar de eerste pagina
Ga naar de eerste pagina
Ga naar de eerste pagina
Video











David Lynch spreekt in deze Spraakmakers openlijk over de invloed van angst op persoonlijke creativiteit.

Ga naar de eerste pagina
Audio

00:00
/
03:12
Start audio now

Play audio

"Het is misschien de grootste referentie naar Francis Bacon", aldus de galerijuitbater uit Antwerpen. 

Dit zijn enkele erotische foto's uit de negentiende eeuw die David Lynch heeft ingescand en nadien digitaal heeft bewerkt.

Ook hier zie je duidelijk de invloed van Francis Bacon met de verwrongen vrouwenlichamen en fases van verval.

Ga naar de eerste pagina
Audio

00:00
/
03:12
Start audio now

Play audio

In At The Gallery kan je drie erotisch getinte foto's uit de couchseries ontdekken.

"Dit zijn foto's van een naakte vrouw op een sofa waarbij ze voortdurend bewegingen maakte, en Lynch haar voortdurend fotografeerde. Die foto's zijn als lagen op elkaar gebracht. Je krijgt een duidelijke referentie naar de gedeformeerde lichamen van Bacon, maar bijvoorbeeld ook naar het kubisme. Net omdat die verschillende perspectieven in één beeld zijn gebracht.", aldus Frederick.

Ga naar de eerste pagina
Audio

00:00
/
03:12
Start audio now

Play audio

"Oh.. I said a BAD thing is een typisch kenmerk voor zijn mixed media-oeuvre. Het refereert naar Bacon door het gebruik van een kader. Het personage wordt door de maatschappelijke normen en waarden verplicht om zijn woorden terug in te slikken en dus ook om de waarheid te verschansen.", aldus Frederick Keteleer.

Ga naar de eerste pagina
Audio

00:00
/
03:12
Start audio now

"Veel mensen veronderstellen dat David Lynch een zieke geest is die ratten, muizen en andere diersoorten dissecteert, en dat is misschien wel ook zo (lacht), maar hij bezit enorm veel zwarte humor", vertelt Keteleer.

Dat zie je ook terug in zijn werk, waarin hij af en toe organisch materiaal gebruikt. Voor Billy Finds a Book of Riddles in his Own Backyard gebruikte Lynch bijvoorbeeld een dode vogel. 

"
Billy Finds a Book of Riddles in his Own Backyard symboliseert een deel van een verhaal. En de toeschouwer kan hier een verhaal aan breien. Het zijn snapshots, versplinterde herinneringen van een droom."

Ga naar de eerste pagina
Audio

00:00
/
03:12
Start audio now

Play audio










1999. Misschien wel een van de vroegste selfies ooit. Een iconische foto. Lynch plaatst zichzelf op deze manier in de donkere kant van de samenleving en het individu.

Ga naar de eerste pagina

Maar de artiest is niet alleen gefascineerd door het verval van verlaten fabriekshallen. In zijn beeldend en cinematografisch werk richt hij zijn blik geregeld ook op typisch Amerikaanse omgevingen. De link tussen David Lynch en schilder Edward Hopper is dan ook snel gemaakt.

Ga naar de eerste pagina

De invloed van Hopper op het werk van Lynch zie je ook terug op het grote scherm.

Veel frames uit Lynch’ films stemmen immers overeen met de kleinstedelijke weergaven van Hoppers’ schilderijen.

Denk maar aan Morning Sun, een werk van Hopper waarin een vrouw op haar bed - verzonken in een existentiële leegte en in een minimalistische setting - het middelpunt van de belangstelling wordt door de lichtinval. Een beetje zoals een actrice in een spotlight verschijnt.

Denk maar aan een scène in een motelkamer uit Blue Velvet.


Ga naar de eerste pagina
Sluiten

Blue Velvet
Ga naar de eerste pagina

Een duidelijke reminiscentie en echo van Hopper's werk vinden we in Twin Peaks, een dorp op de grens tussen beschaving en wild natuurgebied. Het obscure dorp wordt geplaatst tegen de achtergrond van twee bergtoppen, met spoorweglijnen die nergens heen gaan. Het bekende schilderij Gas van Edward Hopper straalt eenzelfde sfeer uit; een verlaten gasstation op de grens tussen civilisatie en natuur. 

Ga naar de eerste pagina
Omlaag schuiven om verder te gaan
Vegen om verder te gaan