Opmerking

Dit multimediaverhaal gebruikt video- en audioclips. Ga na of uw luidsprekers ingeschakeld zijn.

Gebruik het muiswiel of de pijltoetsen op uw toetsenbord om tussen pagina’s te navigeren.

Vegen om tussen pagina‘s te navigeren

Hier gaan we

Drie broers, één conflict

Logo http://verhalen.canvas.be/drie-broers-een-conflict

Dit is geen herdenking

Hoe is het vreedzame protest in Syrië uiteindelijk uitgedraaid op een (burger)oorlog? Majd Khalifeh vertelt het verhaal van Eyas en zijn broers. Hun levens zijn al bijna even complex als Syrische conflict zelf. 
Ga naar de eerste pagina
Honderdduizenden doden. Miljoenen op de vlucht. De verdwenen grenzen van Europa worden van onder het stof gehaald. Syrië is verworden tot de grootste humanitaire ramp sinds de Tweede Wereldoorlog. Het conflict heeft niet enkel Syrië, maar wellicht ook de hele regio voor altijd veranderd. Niet het Syrische volk, maar regionale en wereldmogendheden bepalen de toekomst van Syrië.

Intussen blijft de bevolking haar doden tellen. Intussen blijven mensensmokkelaars hun droomreizen aanbieden naar een toekomst in het ongewisse. Intussen mogen miljoenen gezinnen die huizen in tenten in Jordanië, Libanon of Turkije zich klaarmaken voor een zoveelste hete zomer.
Ga naar de eerste pagina
Het heeft geen zin meer om te herhalen dat men ook in Syrië van een Lente droomde. Met z'n allen hebben we de contrarevolutionaire krachten in de Arabische wereld onderschat. De zwakke intellectuele en politieke vaardigheden van de Arabische leiders bleken uiteindelijk te vervagen bij hun militaire potentieel.

Vandaar herdenken we de oorlog niet, want hij is nog niet voorbij. We staan wel stil bij vijf jaar oorlog. Een oorlog die nog steeds aangaand is. Een oorlog die geen oorlog moest zijn, maar een opstand tegen dictatuur. Een opstand voor verandering.

Een opstand waarvan vandaag enkel de schaduw nog te bespeuren is, en waarvan het verhaal verder geschreven wordt door de gewone Syriër in Damascus, Hama, Homs, Idlib, Aleppo, Raqqa en… Deraa.


Ga naar de eerste pagina

Deraa, de geboorteplaats van de revolutie

Eyas al-Mokdad is een 35-jarige Syriër uit Deraa, het stadje waar de Syrische opstand is begonnen. Hij heeft veertien jaar ervaring als choreograaf. Daarnaast werkte hij als regieassistent bij verschillende Syrische tv-series.

Kort na het begin van de opstand tegen Khaddafi in februari 2011 nam Eyas deel aan een betoging in Syrië om zijn steun aan het Libische volk te betuigen. Hij werd door het Syrische regime opgepakt en dagenlang vastgehouden.

Toen het protest begon in Deraa, was Eyas net aan het filmen in Damascus. Hij keerde snel terug naar huis om de toestand bij zijn familie in Deraa te kunnen volgen.






Ga naar de eerste pagina
Het protest in Deraa begon toen een vijftiental kinderen op 6 maart door de Syrische veiligheidsdiensten gearresteerd werden. Ze hadden anti-Assadgraffiti op schoolmuren gespoten.
Ga naar de eerste pagina
0:00
/
0:00
Start video now

Ga naar de eerste pagina
Na de eerste protesten, op 15 maart 2011, werd er in Deraa opgeroepen voor de vrijdagbetoging. Die zou doorgaan op 18 maart. De naam van die betoging? Jum’aat al-Karameh, of De vrijdag der waardigheid.

Vanaf dat prille begin probeerden de media van het Syrisch regime de hele zaak te verbergen. Zelfs tot op heden heden worden de media in Syrië grotendeels gecontroleerd door het regime van Assad. Er is geen plaats voor kritiek. Zelfs op lokale privézenders zoals Ad-donia en Sama kopieert men gewoon het nieuws van de regeringstelevisie. Andere visies bereiken de Syriërs langs het geruchtencircuit, of via het internet.
Ga naar de eerste pagina
0:00
/
0:00
Start video now

Ga naar de eerste pagina

Drie broers, één conflict

De veiligheidsdiensten traden brutaal op; er vielen vier doden bij de betogers.

De eerste levens werden bijgeschreven in het Syrische dodenboek.
Ga naar de eerste pagina
0:00
/
0:00
Start video now

Ga naar de eerste pagina
Eyas' jongere broer Urwa (centraal op de foto) was een van de eersten die het protest documenteerden en verspreidden via allerlei kanalen.

Met zijn camera trok Urwa naar de betogingen. Het waren onder meer zijn filmpjes die de wereld het vreedzame protest in Syrië lieten zien. Maar het duurde niet lang voor Urwa daar een prijs voor moest betalen. Hij werd drie maanden lang vastgehouden in een gevangenis van de Mukhabarat al-Jawiyyah, een departement van de Syrische staatsveiligheid.

In 2012 vluchtte Urwa naar Libanon toen hij opnieuw werd gezocht door de Syrische staatsveiligheid.
Ga naar de eerste pagina
0:00
/
0:00
Start video now

Ga naar de eerste pagina
Eyas schreef zich in voor een Masteropleiding in België kort voor het begin van de revolutie. Eind 2011 verhuisde hij naar hier. De vluchtelingencrisis was nog niet begonnen en Eyas verkreeg als student gemakkelijk een visum naar België.


Ga naar de eerste pagina
Eyas' oudere broer Yassar (in dit filmpje in het zwart) is op een heel ander manier betrokken bij het conflict.

Tot vlak na de eerste betogingen werkte Yassar als politieagent in Deraa. Hij was een van de politieagenten en militairen die weigerden het vuur te openen op betogers terwijl de tanken van Assad door de straten rolden om de opstand de kop in te drukken.

Iets meer dan een half jaar na het begin van het protest, en na het ontstaan van het zogenaamde Vrije Syrische Leger, sloot Yassar zich aan bij de gewapende rebellen. Eyas (intussen in België) kwam het te weten via het internet.
Ga naar de eerste pagina
0:00
/
0:00
Start video now

Ga naar de eerste pagina

Een nieuw begin

De rest van het verhaal kent u.

Het Syrische conflict draaide uit op de grootste humanitaire crisis sinds de Tweede Wereldoorlog. De helft van de Syrische bevolking (meer dan 11 miljoen Syriërs, of evenveel als er Belgen zijn) is vluchteling geworden binnen of buiten de eigen landsgrenzen. Duizenden riskeren dagelijks hun leven om Europa te bereiken. Ieder Syriër kent wel een oorlogsslachtoffer of een vluchteling.

Ook Eyas.
Ga naar de eerste pagina
0:00
/
0:00
Start video now

Ga naar de eerste pagina
Eyas probeert de kunstenaar in zich nieuw leven in te blazen. Hij begint aan een nieuwe uitdaging als dansleraar op het Kunsthumaniora in Brussel.

“Dat je naar een nieuw land vertrekt en je leven van nul moet beginnen is een grote uitdaging voor eender wie", vertelt hij. "Voor mij is de uitdaging om door te gaan. Iedere ochtend wakker worden en ondanks alles het gevoel nog steeds hebben dat je waardevol bent."

"Ze zien me misschien als iemand uit een oorlogsgebied. Maar mijn land gaat niet enkel over oorlog. Mijn land gaat over mijn geschiedenis en de geschiedenis van alle mensen uit dat deel van de wereld.”
Ga naar de eerste pagina

Ga naar de eerste pagina
Omlaag schuiven om verder te gaan Swipe to continue
Vegen om verder te gaan