Opmerking

Dit multimediaverhaal gebruikt video- en audioclips. Ga na of uw luidsprekers ingeschakeld zijn.

Gebruik het muiswiel of de pijltoetsen op uw toetsenbord om tussen pagina’s te navigeren.

Vegen om tussen pagina‘s te navigeren

Hier gaan we

Nooit meer doodgaan?

Logo http://verhalen.canvas.be/nooit-meer-doodgaan
0:00
/
0:00
Start video now

Ga naar de eerste pagina

Oud worden, aftakelen en doodgaan. We proberen er zo weinig mogelijk aan te denken, maar er valt niet aan te ontkomen. Of toch?

Wetenschap redt de wereld onderzoekt enkele mogelijkheden om aan de dood te ontsnappen.

Maar waarom gaan we eigenlijk dood?

Ga naar de eerste pagina

Doorheen de geschiedenis is de voornaamste doodsoorzaak van de mens sterk verschoven.

Waar we vroeger vooral door ongevallen, geweld of ziekte stierven, is nu simpelweg ouderdom de voornaamste doodsoorzaak.

Maar waarom is ouderdom eigenlijk zo dodelijk? We vroegen het aan de Amerikaanse gerontoloog Aubrey De Grey.

Ga naar de eerste pagina

Sterven is niet nodig

0:00
/
0:00
Start video now

Ga naar de eerste pagina

Aubrey De Grey, de beroemdste en beruchtste gerontoloog op de planeet, zegt dat ouder worden en aftakelen niet onvermijdelijk hoeft te zijn.

Ouder worden is niets meer dan het opstapelen van afvalstoffen in onze cellen. Het is door dat proces dat we sterven van ouderdom, of ten prooi vallen aan slepende ziektes zoals kanker.

De Grey is ervan overtuigd dat, als we dat proces kunnen tegengaan, sterven zelfs helemaal niet meer nodig is. Dan kunnen we ons lichaam telkens weer vernieuwen, zoals we een auto een groot onderhoud geven.

Ga naar de eerste pagina

Eeuwig jong dankzij stamcellen?

0:00
/
0:00
Start video now

Ga naar de eerste pagina

Eén van de sleutels om langer te kunnen leven zijn stamcellen.

Volgens dé stamcel-experte, Catherine Verfaillie, zullen we in de (verre) toekomst met een potje urine naar het labo trekken en daar nieuwe organen bestellen.

Met onze eigen stamcellen, embryonale cellen die nog kunnen uitgroeien tot elk ander type cel, kunnen wetenschappers ons een nieuwe nier op maat maken.

Dus als een orgaan versleten is, maakt het labo gewoon een nieuw met een organische 3D-printer en omdat het met je eigen cellen gemaakt is, is er geen risico op afstoting.

Ga naar de eerste pagina

Bionische mensen?

0:00
/
0:00
Start video now

Ga naar de eerste pagina

We zouden onze versleten organen ook kunnen vervangen door kunstmatige exemplaren.

En dus trekt Jeroen naar de man met de meest geavanceerde bionische arm op de planeet: de Zweed Magnus Niska.

Biomedisch onderzoeker Max Ortiz Catalan bezorgde hem een arm die via osseo-integratie verbonden is én die bediend kan worden door Magnus via directe koppeling met zijn zenuwbanen en spieren.

De techniek staat nog in z'n kinderschoenen, maar Ortiz Catalan blijft met zijn team naarstig verder werken om Magnus en lotgenoten nog veel meer controle te geven over hun bionische onderdelen.

Maar waar stopt het? Er is ook al veel onderzoek naar andere organen.  Wie weet kunnen we over enkele jaren 60 tot 70% van een mens vervangen door hoogtechnologische wisselstukken.


Ga naar de eerste pagina

Wormen zeven keer langer laten leven

0:00
/
0:00
Start video now

Ga naar de eerste pagina

Wat als we de veroudering zélf zouden kunnen tegenhouden? Dat is de passie van de Gentse prof Bart Braeckman. Zijn team is erin geslaagd om een rondworm 7 keer langer te laten leven dan normaal. Voor een mens zou dat betekenen dat ie… 600 jaar wordt.

Toegegeven, de opofferingen die we daarvoor zouden moeten maken zijn misschien wat groot. De wormen leven onder constante stress, planten zich bijna niet meer voort en moeten zich aan een strikt dieet houden. Misschien dat we op die manier zelf niet echt langer willen leven?

Ga naar de eerste pagina

Efficiënt genezen via DNA-nanobots

0:00
/
0:00
Start video now

Ga naar de eerste pagina

Als we dan ziek worden, bijvoorbeeld kanker krijgen, moeten we de ziekte bestrijden met geneesmiddelen. Maar de meeste geneesmiddelen zijn erg inefficiënt. Ze moeten in ons gigantisch organisme zelf op zoek naar de kwaadaardige cellen die in het geval van kanker ook nog eens heel hard op onze gezonde cellen lijken. We moeten dus ons hele lichaam aanvallen om de ziekte te raken.

Shawn Douglas van de Universiteit van California werkt daarom aan nanobots die kankercellen kunnen herkennen en de geneesmiddelen enkel en alleen daar afleveren. Hij gebruikt een wel heel speciale bouwstof voor zijn nanobots: DNA.

Ga naar de eerste pagina
0:00
/
0:00
Start video now

Ga naar de eerste pagina

Na de uitzending kon je op canvas.be debatteren met Aubrey de Grey, Catherine Verfaillie, en ethicus Ignaas Devisch (Universiteit Gent). Hieronder vind je enkele interessante antwoorden uit dat debat.


Is het ethisch wel verantwoord om langer te gaan leven. Is de aarde nu niet al overbevolkt?

Ignaas Devisch: Dat is zeker een cruciale vraag die we zeker moeten durven stellen voor we onsterfelijkheid nastreven. We moeten daar eigenlijk nu best al mee beginnen: met onze huidig aantal en onze levenswijze belasten we de wereld ook al meer dan die aankan. Scholing, en de daaruit volgende daling van geboortes zijn zeker een eerste stap.

Aubrey De Grey: maar daarbij moet je jezelf toch twee vragen stellen: 1) vind je dat ouderen geen recht hebben op geneesmiddelen die hen gezond houden, als die als nevenwerking hebben dat ze langer gaan leven? En 2) wat is de beste of beter de slechtste optie om overbevolking tegen te gaan: geboortes beperken of mensen ziek laten worden en sterven?

Als je de resterende duur van iemands leven gaat bepalen door zijn leeftijd, dan doe je aan leeftijdsdiscriminatie. En als we gezonder worden gaan we sowieso langer leven. We moeten gewoon slimmer met onze planeet omspringen en geboortes doen dalen.
 

Die oplossingen zijn erg duur; is er geen gevaar dat enkel de rijken gezond en langer kunnen leven?

Cathérine Verfaille: ja, initieel zal stamceltherapie effectief voor de happy few beschikbaar zijn. Maar we werken niet enkel aan de progressie van de technologie, maar ook aan de beschikbaarheid. We werken alvast erg hard om de Belgische bevolking te kunnen coveren.

Aubrey De Grey: Op dit moment werkt het inderdaad zo dat de rijken eerder toegang hebben tot vooruitstrevende geneeskundige ingrepen. Maar als jij die medische kosten wil betalen en je kan dat ook betalen, wie heeft dan het recht om dat te verbieden.

Maar uiteindelijk denk ik dat deze medicijnen als ze efficiënt zijn, zichzelf gaan terugbetalen, ook al worden ze voor iedereen beschikbaar gemaakt. Nu kosten geneesmiddelen voor ouderen erg veel omdat ze niet werken. Zelfs met dure behandelingen blijven mensen blijven oud en takelen ze af. Als ze fysiek sterk blijven, blijven mensen ook bijdragen aan de rijkdom van de maatschappij in plaats van de maatschappij geld te kosten.

Ignaas Devisch: ik vind dat een te optimistische visie op de farmaceutische industrie en economie. Meer arbeidskrachten betekent niet noodzakelijk meer publieke welvaart. En als je kosten wil uitsparen aan de maatschappij, kunnen we beter alle mensen afschaffen. Dan hebben we helemaal geen medische kosten meer of voor educatie of politie of eender wat.

Aubrey De Grey: ik zet toch liever in op bijdragen aan welvaart dan aan kosten schrappen dan. En we hebben nog wel wat tijd. We moeten nu al beginnen om de (ontwikkelings)kosten te dekken.


Wat is het beste? Bionische organen of organen uit stamcellen?

Cathérine Verfaille: ik denk dat een combinatie het beste zal zijn. Sommige kleine organen kunnen momenteel gekweekt, maar met progressie in engineering technology en celbiologie zal dit in de volgende 10-15 jaar veel verbeteren. Maar we zitten nog steeds in een erg prille fase met stamceltherapieën. We moeten onderzoeken of het herstel van één orgaan niet leidt tot patiënten met andere problemen zoals dementie, hartfalen, osteoporose,… omdat we maar één soort weefsel hebben hersteld. Daar ligt nog een grote uitdaging. Stamceltherapieën zijn in se dan ook niet bedoeld om de menselijke levensverwachting te rekken. Het is enkel bedoeld om op specifieke aandoeningen een antwoord te bieden.


Willen we wel enorm oud worden, laat staan onsterfelijk worden? Moeten we niet bewuster leven in plaats van langer?

Ignaas Devisch: Dat is een belangrijke vraag: wat doen we met de tijd die we hebben? Ik kan me zo voorstellen dat indien we gemiddeld 120 jaar oud worden, de verveling bij velen des te harder zal toeslaan. Denk aan de vele bejaarden die zich nu al de vraag naar de zin van hun laatste jaren stellen. Alleen indien er levenskwaliteit is, heeft een opgedreven kwantiteit zin. En stel dat je onsterfelijk zou zijn, hoe ga je dan met het leven om? Borges heeft daar interessante teksten over: “Als je alles later kan doen, wat dan?”

Aubrey De Grey: en we moeten sowieso opletten met het woord onsterfelijk. Zelfs als we er ooit in slagen om ons brein op te laden in de cloud en meteorieten en supernovae onschadelijk leren maken of ontlopen, lijkt onsterfelijkheid me nog steeds onhaalbaar.










Ga naar de eerste pagina
Ga naar de eerste pagina
Omlaag schuiven om verder te gaan
Vegen om verder te gaan