Opmerking

Dit multimediaverhaal gebruikt video- en audioclips. Ga na of uw luidsprekers ingeschakeld zijn.

Gebruik het muiswiel of de pijltoetsen op uw toetsenbord om tussen pagina’s te navigeren.

Vegen om tussen pagina‘s te navigeren

Hier gaan we

Off the record - Lander Gyselinck

Logo http://verhalen.canvas.be/off-the-record-lander-gyselinck
Video

"Ik ben van de generatie van de cd's." 

In Off The Record vertelt Lander Gyselinck over de zeven platen die hem artistiek en muzikaal gevormd hebben.

"Er was altijd goeie muziek in huis, dankzij mijn vader en mijn oudere broer."

Ga naar de eerste pagina
Video

Lander Gyselinck is nog maar 28 maar al een gevestigde en gerespecteerde muzikant in de Belgische jazz- en improvisatiescene. Hij maakt vooral naam als drummer en componist met zijn bands STUFF. en LABtrio.

Zijn artistieke pad laveert langs de meest diverse omgevingen, gaande van jazz en experimentele improvisatie tot funky grooves en hedendaagse elektronica.

Hij speelt met muzikale soulmates in het Kris Defoort Trio, Beraadgeslagen, het Ragini Trio en zijn New Yorkse band Howard Peach. Of hij zoekt het alleen uit in zijn soloproject Known Alone.

Ga naar de eerste pagina

Behalve drumbeest is Lander ook een prijsbeest. Net afgestudeerd aan het het Brussels conservatorium kreeg hij in 2010 de Toots Thielemans Jazz Award.

Twee jaar later bekroonde SABAM hem met de Jeugd & Muziek Jazz Award 2012 en op de MIA's 2016 won Lander de sectorprijs voor beste muzikant van 2015.

Ga naar de eerste pagina
Video

In oktober 2016 begint Lander aan een doctoraat over de wederzijdse wisselwerking tussen vrije improvisatie en elektronische dansmuziek.

Twee schijnbaar gescheiden werelden die elkaar in ieder geval tegenkomen in Landers muzikale projecten en zeker ook in zijn platencollectie.

Ga naar de eerste pagina

Deze zeven platen zijn zeven mijlpalen in de muziekgeschiedenis volgens Lander.
 
"Eén gekozen album vertegenwoordigt voor mij eigenlijk een hele scene van andere muzikanten en andere stromingen."

Ga naar de eerste pagina
Video

Ga naar de eerste pagina

The Meters was een funkband uit New Orleans onder leiding van toetsenman en zanger Art Neville, vooral actief in de late jaren zestig en zeventig.

Opgestart in 1965 werd The Meters al snel de studiogroep voor de opnames van producer en componist Allen Toussaint. Later speelde de band ook op platen van Robert Palmer, Dr. John en zelfs Paul McCartney.

Maar The Meters hebben ook platen onder eigen naam gemaakt met hits als 'Look-Ka Py Py' en 'Cissy Strut'.

Dat waren nummers die gelden als een schoolvoorbeeld van de typische New Orleans funk. Groovy instrumentale funk die heel anders klinkt dan die van James Brown. Vaak ook met complexe ritmische patronen.

Ga naar de eerste pagina
Video

Dit was de eerste cd van Lander.

"Ik was met mijn vader in een platenwinkel in Gent en ik mocht ook iets kiezen. Dit nummer stond toen op in de winkel en ik was zo gefascineerd door dat ritme dat ik zei: dit wil ik!"

De groove die The Meters neerzetten in 'Cissy Strut' is zo tijdloos en aanstekelijk dat hij nooit verveelt. Lander noemt het 'architecturaal perfect': een nummer dat staat als een huis.

Ga naar de eerste pagina
Video

'Cissy Strut' van The Meters was niet alleen zijn eerste plaatje, het was ook het eerste nummer dat Lander leerde naspelen.

"Van Sinterklaas had ik mijn eerste Mickey Mouse drumstel gekregen en daarop ben ik dit dan beginnen oefenen. Ook al omdat ik zo graag wilde begrijpen wat er eigenlijk gaande was in dat nummer."

Uren aan een stuk heeft Lander dit nummer gespeeld tot hij ervan in trance geraakte. Hier ligt de grondslag voor zijn eindeloze belangstelling en zin voor groove.

Ga naar de eerste pagina
Video

Ga naar de eerste pagina













Frank Zappa is nog zo'n fenomeen die een enorme invloed heeft gehad op Lander Gyselinck.

"De gekheid van Zappa's muziek - of dat nu op ritmisch, melodisch of harmonisch vlak is - heeft me mij zeker al op vroege leeftijd getekend. En als ik nu melodieën componeer, dan zijn dat vaak dingen met een hoek af. Dat heb ik van Zappa."

Ga naar de eerste pagina
Video

Lander heeft heel wat Zappa-platen in zijn collectie, allemaal gepikt van zijn vader. Toch was het vooral Landers oudere broer Wannes die hem op het Zappa-pad heeft gezet.

"Thuis stond af en toe de plaat 'Zappa In New York' op. Het is niet de meest toegankelijke muziek maar ik kickte toen enorm op de brij aan percussie in 'The Black Page'."

Het nummer heet zo omdat het een uitgeschreven drum- en percussiesolo is. De partituur staat vol met de zwarte bolletjes van muzieknoten.

"De hele percussiewinkel is erin vertegenwoordigd, maar er zit toch een melodie in die je kunt meezingen."

Ga naar de eerste pagina




Frank Zappa schreef 'The Black Page' voor Terry Bozzio, een echte performer met een ongelooflijke techniek en een gigantisch drumstel.

"Ik wou ook zo'n drumstel en daarom vroeg ik aan een vriendje of ik zijn basdrum mocht hebben, om naast mijn speelgoeddrum te zetten. Dat stond stoer naast alle extra potjes en flessen die er al aanhingen."

Ga naar de eerste pagina
Sluiten

Ga naar de eerste pagina
Video

Ga naar de eerste pagina
Video

"Beastie Boys was een wreed maffe band. Een beetje een punkband, een ritmesectie die is beginnen te rappen. Die eerst als youngsters gewoon wat lol uithaalden met ‘Ill Communication’."

Die plaat is heel bijzonder voor Lander. Onder meer omdat de muziek heen en weer stuitert van funk naar punk en van hiphop naar hardcore, zonder dat het gemaakt aanvoelt.

"Ik heb pas later beseft hoe bijzonder dat was; de muziekkeuze bij ons thuis was sowieso heel open minded. Die waaier aan verschillende soorten muziek klinkt nu ook door in mijn eigen werk met STUFF. of LABtrio."

Ga naar de eerste pagina
Sluiten

'Sure Shot' is het openingsnummer uit 'Ill Communication'. Lander heeft dat nummer als klein manneke leren kennen via de videoclip op MTV. Bovendien was het de eerste keer dat Lander kon kennismaken met hiphop, samples en scratchen.

"Ik wist totaal niet wat dat was, maar die klank van die fluitjes die gescratcht worden, dat was voor mij echt adembenemend."

Zo komt het dat Lander een tijd met scratchen en vinyl verzamelen is bezig geweest: voor hem niet meer dan een ander soort zoektocht naar de perfecte beat en groove.

Ga naar de eerste pagina
Video

Ga naar de eerste pagina
Video

Met al die aandacht voor de groove en drumhoogstandjes zou je bijna vergeten dat Lander Gyselinck ook erg veel houdt van muziek zonder drums.

"Ik houd van muziek met drums als die drums een zeer bepalend karakter hebben. Als dat niet zo is, dan heb ik het liever gewoon zonder drums."

"Ik heb ook een zwak voor lyriek of voor mooie melodieën. Een bepaalde sfeer die je kan pakken, die een emotionele impact heeft. Daar ben ik ook heel vatbaar voor. En ik ben blij dat ik daar vatbaar voor ben."

Ga naar de eerste pagina
Video

De muziek van de Britse singer-songwriter John Martyn is een mooi voorbeeld van muziek die Lander met de paplepel heeft binnengekregen.

"Dat is de invloed van mijn vader, die was zot van John Martyn in de jaren zeventig."

Het is muziek die een diepe indruk heeft nagelaten, vooral het nummer 'Go Down Easy' met Danny Thompson op contrabas. Folk met een flinke scheut jazz.

"Als ik dat hoor dan denk ik meteen aan een haardvuur, maar het is niet gewoon gezellig, het heeft ook iets pijnlijks. Daardoor zit er een bepaalde spanning in dat nummer die ik echt mooi vind."

Ga naar de eerste pagina
Video

"John Martyn was een beetje een obscure singer-songwriter uit Dublin, een goeie vriend van Nick Drake. Hij heeft heel mooie dingen gedaan, maar ik ken heel weinig mensen die zijn muziek kennen."

Net als Nick Drake is John Martyn nogal tragisch aan zijn einde gekomen. Hij heeft zich letterlijk kapot gedronken. Hij had een langere carrière dan zijn vriend Nick, maar hij bleef toch altijd wat in diens schaduw staan.

Ga naar de eerste pagina
Video

Ga naar de eerste pagina

De Amerikaanse band Midnight Star maakt sinds het eind van de jaren zeventig vooral dansmuziek: soul, disco, funk en R&B. 

Hun glorietijd was in het begin van de jaren tachtig met platen als 'Headlines', 'Planetary Invasion' en vooral 'No Parking On The Dance Floor'. Lander Gyselinck was toen nog niet geboren. Maar als tiener verzamelde hij al hun platen.

"Voor mij zijn die platen van Midnight Star redelijk geniaal. Ze doen me soms denken aan Mad Max, een beetje apocalyptisch, een wereld met veel computers en industrie. En dan die futuristische thematiek, die tegelijk hoopvol en donker is."

Ga naar de eerste pagina
Video

Bij Midnight Star hoort Lander voor het eerst technologische snufjes zoals een vocoder, drumcomputers en sequencers. 

"Nu zijn dat soort apparaten of de digitale versies ervan heel gewoon. Maar in die tijd, halverwege de jaren tachtig, gaven die computertoestanden de muziek een uniek geluid. Met die sequencers en synthesizers creëerden ze een soort puls die we als mensen niet kunnen maken. En dat zette de mensen ook echt aan het dansen, denk ik."

Ga naar de eerste pagina
Sluiten

‘Freak-a-zoid’ is een nummer over mensen die zich verliezen op de dansvloer.

Ook Lander Gyselinck is een dansfreak. Als jonge tiener zat hij bij een Gentse breakdance groep, de Psycho B Boys. Lander maakte de mixtapes voor hun shows: vooral met hiphop en elektronische popmuziek uit New York, bijvoorbeeld van Midnight Star. 

"De periode dat ik aan het breakdancen was, dan stond drummen echt op de tweede plaats. Ik was intussen wel al een beetje aan het spelen in verschillende bandjes. Maar eigenlijk was het mijn ambitie om breakdancer te worden."

Ga naar de eerste pagina
Video

Ga naar de eerste pagina
Video

'In A Silent Way' uit 1969 is een mijlpaal in de carrière van jazztrompettist Miles Davis. De plaat betekent een eerste verschuiving van de akoestische jazz naar elektrische fusion. En Miles koos naast vertrouwde kompanen als Wayne Shorter, Herbie Hancock en Tony Williams nog nieuwe muziekbroeders als Chick Corea, Dave Holland, Joe Zawinul en John McLaughlin. 

Voor Lander Gyselinck is het de Miles Davis van die tijd die hem echt de wereld van de jazz intrekt. 

"Miles Davis is voor mij de identiteit van jazz. Altijd op zoek naar iets nieuws en altijd nieuwsgierig naar wat er op andere muzikale domeinen gebeurt. Miles keek nooit achterom. Hij wilde zijn muziek laten evolueren en zoeken naar nieuwe wegen of onverwachte combinaties.

Daar neem ik een voorbeeld aan in mijn eigen werk. Ik probeer altijd muzikale keuzes te maken die niet te vanzelfsprekend zijn."

Ga naar de eerste pagina
Video

"Na Miles volgde voor mij die hele achterban van muzikanten uit die band en uit die periode. Allemaal succesvolle jazzrockbands. Fusion is dan opgekomen. Dat heeft lang een negatieve connotatie gehad maar daar trok ik mij niets van aan."

Wat Lander onder meer aanspreekt in het geluid op 'In A Silent Way', en andere platen uit die tijd, is de Fender Rhodes. Dat is een elektrische piano met een heel specifieke klank. Het doet Lander denken aan zijn breakdance mixtapes vol synthesizers.

"Door die breakdance muziek was ik wreed vatbaar voor de fusion van de jaren tachtig. Dat klankspectrum van die synths kwam terug, maar dan in een jazzcontext. De Chick Corea Elektric Band was een nogal omstreden fusionband, zeker bij jazzmuzikanten. Maar zonder die band was ik nooit met jazz begonnen."

Ga naar de eerste pagina
Video

Ga naar de eerste pagina
Video

Achter Hudson Mohawke gaat de Schotse producer en dj Ross Birchard schuil. Hij heeft gewerkt met Kanye West en ANOHNI (Antony Hegarty), maar maakt ook eigen platen. 'Butter' is zijn debuut uit 2009.

"Het is elektronische muziek die heel happy klinkt. Dat gebeurt niet vaak. Toen ik Hudson Mohawke voor het eerst hoorde, zat ik met een brede smile te luisteren. Alleen al omdat hij gewoon de standaard voorinstellingen van zijn synthesizer gebruikt. Dat is zo slecht en fout dat het weer goed wordt.

Ook de beats zijn nogal scheef. Het ritme wringt. Hij heeft die beats zelf ingespeeld, het is verre van perfect. Als drummer vind ik dat fascinerend, want ik ben geschoold om alles perfect te spelen."


Ga naar de eerste pagina
Video

Voor Lander Gyselinck past de muziek van Hudson Mohawke perfect in de jazzsectie van zijn platenkast. 

"Hudson Mohawke slaat volgens mij de brug tussen hiphop - waar live musiceren even belangrijk is als in de jazz - en elektronica.

Hij heeft me geïnspireerd om mezelf als drummer verder te ontwikkelen en die elektronische paden verder te onderzoeken. Want voor mij is elektronica het meest progressieve genre, misschien wel progressiever dan jazz. En ik denk dat die twee nog meer elkaars voedingsbodem zouden kunnen betekenen."

Ga naar de eerste pagina
Video






Meer over deze aflevering:
Online te bekijken via VRT NU
Beluister de muziek via Spotify

Andere afleveringen online bekijken
of interactief ontdekken?
Ga naar het afleveringenoverzicht

Ga naar de eerste pagina
Omlaag schuiven om verder te gaan
Vegen om verder te gaan
Sluiten

Overzicht

Naar links schuiven
Hoofdstuk 1 Lander Gyselinck

Poster 0

Poster 0

Lander bijt

Poster 0
Hoofdstuk 2 The Meters

Meters cissy strut verybestofrhino

Lg008 meters

Poster 0

Poster 0
Hoofdstuk 3 Frank Zappa

Zappa in new york groot

Gettyimages 85020241

Poster 0

Lg001
Hoofdstuk 4 Beastie Boys

Beastie boys ill communication

Poster 0

Illcommunication
Hoofdstuk 5 John Martyn

John martyn solid air

Poster 0

Poster 0

Poster 0
Hoofdstuk 6 Midnight Star

Midnight star no parking

Gettyimages 74283822

Poster 0

Freakazoid
Hoofdstuk 7 Miles Davis

Miles davis in a silent way

Poster 0

Poster 0
Hoofdstuk 8 Hudson Mohawke

Hudson mohawke butter

Poster 0

Poster 0
Hoofdstuk 9 Meer Off The Record

Poster 0
Naar rechts schuiven