Opmerking

Dit multimediaverhaal gebruikt video- en audioclips. Ga na of uw luidsprekers ingeschakeld zijn.

Gebruik het muiswiel of de pijltoetsen op uw toetsenbord om tussen pagina’s te navigeren.

Vegen om tussen pagina‘s te navigeren

Hier gaan we

Off the record - Rodrigo Fuentealba Palavicino

Logo http://verhalen.canvas.be/off-the-record-rodrigo-fuentealba-palavicino

 


In Off The Record vertelt Rodrigo Fuentealba Palavicino over zeven platen die hem artistiek en muzikaal gevormd hebben.

“Alle muziek waar je licht obsessief mee bezig bent rond je veertiende, vijftiende, gaat je vormen als muzikant. Die jaren zijn heel bepalend omdat op die leeftijd je hoofd nog leeg is, je bent een spons.”     

Ga naar de eerste pagina

Rodrigo Fuentealba Palavicino is een gitarist, componist, producer en muziekdocent.

Hij is geboren in Chili maar hij groeit op in Sint-Niklaas. Zijn ouders zijn als politieke vluchtelingen naar België gekomen na de Chileense staatsgreep in 1975. Rodrigo is dan drie.

De eerste fascinatie voor muziek krijgt Rodrigo op zijn achtste dankzij een doos afgedankte cassettes met onder meer The Cure, Bob Dylan en Bob Marley.

De blokfluitlessen aan de muziekschool zijn niet bepaald een succes, maar even later krijgt Rodrigo een gitaar in handen en dan is hij verkocht voor het leven. 




Ga naar de eerste pagina
Video

Als fan van snedige, ongepolijste gitaarmuziek, belandt Rodrigo in de jaren negentig bij de garage- en surfgroep Fifty Foot Combo.

Hij speelt lange tijd in de begeleidingsband van Gabriel Rios en wat later ook in Novastar van Joost Zweegers en bij Arsenal. Goed voor tournees in binnen- en buitenland op steeds grotere podia. 

Daarnaast verleent Rodrigo ook zijn medewerking aan kleinere indie-projecten zoals Motek en Barbie Bangkok en is hij de producer van het alom geprezen album 'Rose of Jericho' van Kris Dane


Ga naar de eerste pagina
Video

Grote festivalacts of popbands hoeven nu even niet meer voor Rodrigo. Hij heeft gekozen voor eigenzinnig experiment en minder commerciële projecten: Fifty Foot Combo nog steeds, maar vooral ook zijn eigen band MannGold en de extra large versie daarvan, MannGold de Cobre.

MannGold staat voor instrumentale, energieke gitaarmuziek gedrenkt in drone, punk, noise, psychedelica, repetitief minimalisme, hypnotische tribale ritmiek, krautrock, trance en vrije improvisatie.

MannGold de Cobre is de oorspronkelijke bezetting van twee gitaristen, twee drummers en een bassist plus nog eens acht koperblazers. Het lijkt soms een potje teringherrie maar alles is netjes opgeschreven en gearrangeerd door Peter Vermeersch van Flat Earth Society.

Ga naar de eerste pagina

In Off The Record kiest Rodrigo Fuentelba zeven referentieplaten die bijna allemaal al op jeugdige leeftijd zijn binnengekomen.

Klik op de hoesfoto's voor meer of blader gewoon verder.

Ga naar de eerste pagina
Video

Ga naar de eerste pagina
Video

Ennio Morricone is dé meester van de filmmuziek. Met een minimum aan middelen weet hij een maximum aan effect te creëren. En dat geldt zeker voor zijn muziek in de spaghetti-westerns van Sergio Leone

Rodrigo leert beiden eerst kennen door de verhalen van zijn ouders. Als die naar de cinema zijn geweest, vertelt zijn moeder achteraf de hele film, inclusief een beschrijving van de muziek. Het stimuleert de visuele en auditieve fantasie van Rodrigo.

"Ik heb me altijd meer laten leiden door de beelden die muziek oproept dan door de teksten die worden gezongen.
Daarom luister ik ook zo graag naar instrumentale muziek. Dan is muziek een soort maagdelijk kleurboek dat je zelf mag invullen."


Ga naar de eerste pagina
Sluiten

Als klein manneke in kleermakerszit voor de televisie ziet Rodrigo eindelijk de film 'The Good, the Bad and the Ugly'. De film overstijgt zijn fantasie en verwachtingen en maakt een enorme indruk op hem. Zeker die eindscène aan het kerkhof. Daar wordt geen woord gezegd, maar de muziek verklaart alles.

"Het is eigenlijk opera. De muziek wordt ingezet om de beelden, het verhaal en de dramatiek maximaal te versterken zodat je gevoelens bijna tilt slaan."






Ga naar de eerste pagina
Video

Ga naar de eerste pagina
Video

The Sonics is een Amerikaanse garagerockgroep die met hun platen uit de jaren zestig een belangrijke voorloper van de latere punk- en grungescene vormen. Bands als The Cramps en The White Stripes maar ook artiesten als Kurt Cobain en zelfs Bruce Springsteen noemen The Sonics een grote inspiratiebron.

Rodrigo is veertien als hij van een vriend een cassette krijgt met de muziek van The Sonics. Het is een slechte opname en hij is ervan overtuigd dat het een of andere archeologische vondst is. Later blijkt dat ook anderen The Sonics kennen.

"Ik heb er urenlang naar geluisterd. De energie waarmee de nummers werden gespeeld, de simpliciteit ervan, de primaire, rauwe klank en het gevaar dat ervan uitging. Zo'n muziek wilde ik ook maken. Ik wilde de drummer zijn, de zanger, de gitarist... Zo heerlijk woest allemaal en zo vol levensvreugde. Goed voor een instant grijns."


Ga naar de eerste pagina
Audio

Luister hier naar het openingsnummer 'The Descent' uit de jongste titelloze plaat van Fifty Foot Combo (2016), helemaal in de geest van The Sonics.

00:00
/
03:12
Start audio now

Play audio

'Boom' is de tweede plaat van The Sonics, verschenen in 1966, met eigen nummers als 'He's waiting' en 'Psycho' maar ook heftige versies van rock 'n' roll-klassiekers als 'Louie, Louie', 'Jenny, Jenny' en 'Let the good times roll'.

De platen van The Sonics uit de jaren zestig zijn ook enorm bepalend geweest voor de sound van Fifty Foot Combo. Voordat Rodrigo bij de band komt, spelen ze vooral surf-muziek. Maar door de gedeelde liefde voor The Sonics evolueert de sound naar een mix van rockabilly, rock 'n' roll, rauwe soul, psychedelica en punkrock. 

Om de jongste plaat op te nemen is Fifty Foot Combo, net zoals The Sonics destijds, als groep dicht bij elkaar in de studio gaan zitten en dan maar raggen. Een studio, een paar micro's en de energie van het moment op tape zetten. Meer moet dat niet zijn.

Ga naar de eerste pagina
Video

Ga naar de eerste pagina
Sluiten

“Ik was zeven en met een vriendje aan het spelen toen James Brown met het nummer 'Please Please Please' op tv kwam.

We stopten met spelen, gingen naast mekaar in de zetel zitten en bleven kijken, volledig meegepakt door die meneer die daar het beste van zichzelf gaf. Die performance, het zweet, de emotie en intensiteit…Ik was volledig gebiologeerd."

"De beat, het repetitieve, de intensiteit, de energie, de communicatie met het publiek, het meenemen naar iets hoger... Het is iets religieus, bijna een gospel-mis."




Ga naar de eerste pagina

Een van de bijnamen van James Brown (1933-2006) is "The Godfather of Soul", een ander 'The hardest working man in show business".

Wat hij doet tijdens zijn live uitvoering van 'Please, Please, Please' is natuurlijk pure show. Een knap in elkaar gestoken stukje entertainment. Maar wel elke keer uitgevoerd alsof het de eerste keer is.

Voor Rodrigo is het vooral muziek met een hoge urgentie en sterke intensiteit. 

"Als ik dat hoor en zie, dan ben ik sowieso mee, het maakt niet uit welke stijl."

Ga naar de eerste pagina
Video

Ga naar de eerste pagina
Video

'Rain Dogs' is een van de vele mijlpalen in het oeuvre van Tom Waits. De plaat verschijnt in 1985 en een jaar later zitten de zanger én twee nummers uit 'Rain Dogs' in de film 'Down by Law' van Jim Jarmusch. Het nummer 'Jockey Full of Bourbon' wordt gebruikt op een prachtig travel shot langs de huizen van New Orleans.

Rodrigo is zeker een fan, maar deze plaat kiest hij hier vooral voor de gitarist naast Tom Waits. Dat is Marc Ribot. Zijn bijdrage aan 'Rain Dogs' zorgt voor de grote kentering in het werk van Tom Waits en ze zullen nog jaren blijven samenwerken. 

Ga naar de eerste pagina
Audio

De invloed van Chuck Berry

Aan Rodrigo vertelde Marc Ribot dat hij zijn eerste stappen als gitarist heeft gezet door Chuck Berry na te spelen, tot in de kleinste details, inclusief foute tunings en haperingen. Dat heeft de stijl van Ribot zeker bepaald. 

Luister hier naar wat de geschiedenis in zou gaan als "de eerste rock 'n' roll-plaat": 'Maybellene' van Chuck Berry in 1955.

00:00
/
03:12
Start audio now

Play audio

Marc Ribot is niet alleen gitarist bij Tom Waits maar ook bij artiesten als Elvis Costello, Marianne Faithfull en John Zorn. Daarnaast heeft hij nog ontelbaar veel eigen projecten met onder meer latin in de geest van Arsenio Rodriguez, freejazz in het spoor van Albert Ayler, industriële rock, en Haïtiaanse klassieke gitaarmuziek van zijn leermeester Frantz Casseus. En altijd bewaart Ribot zijn eigen herkenbare sound

“Marc Ribot brengt in zijn gitaarspel klassieke muziek, avant-garde, hedendaags muziek, punk, oude blues, rock & roll en Latin samen. Hij weigert om dat te polijsten en behoudt de hoekigheid, ranzigheid, de arrogantie van al die stijlen.

Van Marc Ribot heb ik geleerd dat je nooit je onderbuik, je eigenheid, de energie en ranzigheid mag vergeten."


Ga naar de eerste pagina
Video

Ga naar de eerste pagina
Video

Carlos Gardel (1890-1935) was een megaster in Argentinië en de rest van Zuid-Amerika. Vrouwen vielen voor hem bij bosjes. Hij werd aanbeden als een god, toch zeker als de god van de tango.

Hij was niet alleen zanger, hij was ook acteur, schreef muziek en was een begenadigd gitarist. Straten, pleinen en kinderen werden naar hem genoemd.

Rodrigo leert Carlos Gardel kennen als hij zijn grootmoeder opzoekt na het overlijden van zijn grootvader. In een kast vindt hij een pak platen: 78-toeren, veel klassieke muziek, tango en ook heel wat Carlos Gardel.




Ga naar de eerste pagina
Video

"Mijn grootmoeder vertelde dat mijn grootvader elke zondag, na het eten met de familie, zich afzonderde met een fles wijn, de één na de andere tangoplaat oplegde en dan begon te huilen. Wellicht overmand door de herinneringen en tragiek in zijn leven."

Rodrigo associeert tango vooral met de tragiek van Zuid-Amerika: de dictatuur die elk land daar gekend heeft in de jaren zestig en zeventig, de repressie en de vlucht naar elders. Doordat zijn ouders uit het Chili van Pinochet zijn weggevlucht, heeft Rodrigo eigenlijk nooit zijn familie gekend. Tango vertolkt dan voor hem een soort melancholie naar het onbekende. 

Rechtstreekse invloed op de muzikale activiteiten van Rodrigo heeft de tango niet gehad. 

"Ik voel me er toch wel in thuis omdat het gezongen wordt in mijn moedertaal. En daarnaast herkennen anderen wel een soort Zuid-Amerikaanse lyriek en ritmiek in mijn gitaarspel."

Ga naar de eerste pagina
Video

Ga naar de eerste pagina
Sluiten

Drummer en componist Jonathan Kane begon zijn carrière in een bluesband, maar is vooral bekend als een van de oorspronkelijke leden van de experimentele rockband Swans. Daarnaast heeft hij ook naam gemaakt bij minimal music-iconen La Monte Young en Rhys Chatham.

Op zijn twee platen onder eigen naam, 'February' (2004) en 'Jet Ear Party' (2009) serveert Jonathan Kane een soort kruisbestuiving van Krautrock en Delta blues met een vleugje minimalisme.

Rodrigo leert Jonathan Kane kennen tijdens en na een concert van Kanes band in de Vooruit in Gent. Achteraf zegt Rodrigo tegen Kane: "You are like the Kraftwerk of American roots-music."  Een beschrijving die in de smaak valt.







Ga naar de eerste pagina
Sluiten

De kennismaking met de muziek van Jonathan Kane bezorgde Rodrigo een moment van helderheid en inzicht.

"Ineens werd alles duidelijk. Ik had het gevoel dat ik op dat moment creatief aan het afstompen was door mijn werk in popbands als die van Gabriel Rios en Joost Zwegers.
Tijdens dat concert van Jonathan Kane heb ik beseft dat ik iets anders moest gaan doen. Gewoon muziek maken met wat vrienden, luide muziek maken, zonder rekening te moeten houden met formats, airplay of hitparades."

Zo ontstaat MannGold: twee gitaristen, twee drummers en een bassist. En zo bloeit Rodrigo weer open.

"Mijn voorliefde voor noise, voor improvisatie, voor dans, performance. In pop kan je dat niet kwijt. Manngold bleek daar een ideaal vehikel voor."






Ga naar de eerste pagina
Video

Ga naar de eerste pagina

In de opera 'La Traviata' vertelt Giuseppe Verdi een tragische liefdesgeschiedenis op een libretto van Francesco Maria Piave naar de roman 'La dame aux camélias" van Alexandre Dumas. Het is een van de mooiste en ook een van de populairste werken in het opera-repertoire.

Rodrigo zag ooit samen met zijn vriendin een wondermooie versie van 'La Traviata' in de Opera in Gent. Het was een intense ervaring.

"Het was een ongelofelijk emotionele rit. Op zo'n moment besef je: rock, blues, pop of whatever..., eigenlijk doet dat er niet toe. Nee, zo'n opera, dat is van zo'n pure schoonheid, daar kan eigenlijk niets aan tippen. Rockconcerten zijn bijna een flauwe bedoening vergeleken met een operavoorstelling."

Ga naar de eerste pagina
Video

Rodrigo pleit ervoor dat iedereen af en toe eens naar een goede opera gaat, zeker muzikanten. 

"Het is je rol als muzikant te blijven openstaan, om je ogen open te laten staan, om je te laten meenemen, te laten pakken door dingen.

Popmuziek is een snoepje. In sommige gevallen een perfect gemaakt snoepje. Dat komt binnen, je geniet ervan, en dat gaat dan weer weg.

Maar opera is zo alles omvattend: pijn, vreugde … en al die emoties worden versterkt door de muziek. Vijf minuten opera kan je duizend keer meer informatie geven dan een popsong. Vooral wat de beleving betreft."

Ga naar de eerste pagina
Video

Meer over deze aflevering
Online te bekijken via VRT NU
Beluister de muziek via Spotify

Andere afleveringen online bekijken of interactief ontdekken?
Ga naar het afleveringenoverzicht

Ga naar de eerste pagina
Omlaag schuiven om verder te gaan
Vegen om verder te gaan
Sluiten

Overzicht

Naar links schuiven
Hoofdstuk 1 Rodrigo Fuentealba

3

Rf003

Poster 0

Poster 0
Hoofdstuk 2 Ennio Morricone

Ennio morricone   the good  the bad and the ugly

Poster 0

Rodrigo rushes 1
Hoofdstuk 3 The Sonics

The sonics   boom

Poster 0

Rf028
Hoofdstuk 4 James Brown

James brown %281959%29   please please please %281a%29

11

James brown 1973
Hoofdstuk 5 Tom Waits

Tom waits   rain dogs

Poster 0

Ribot hoes
Hoofdstuk 6 Carlos Gardel

Gardel carlos l inoubliable lp

Poster 0

Poster 0
Hoofdstuk 7 Jonathan Kane

1425x1425sr

Kane achtergrond

Cd achtergrond
Hoofdstuk 8 Giuseppe Verdi

La traviata

Giuseppe verdi  la traviata title page   restoration

Poster 0
Hoofdstuk 9 Meer Off The Record

Poster 0
Naar rechts schuiven