Opmerking

Dit multimediaverhaal gebruikt video- en audioclips. Ga na of uw luidsprekers ingeschakeld zijn.

Gebruik het muiswiel of de pijltoetsen op uw toetsenbord om tussen pagina’s te navigeren.

Vegen om tussen pagina‘s te navigeren

Hier gaan we

Off the record - Ruben Block

Logo http://verhalen.canvas.be/off-the-record-ruben-block

 
In Off The Record vertelt Ruben Block van Triggerfinger over zeven platen die hem artistiek en muzikaal gevormd hebben.

"De platen die ik geselecteerd heb, bezitten allemaal een grote rock ‘n roll-factor of waar dat gevoel voor mij voor staat.”

Ga naar de eerste pagina

Ruben Block is de frontman, zanger en gitarist van de rootsrockband Triggerfinger.

Tot in zijn laatste humaniorajaar, geeft de jonge Ruben geen noemenswaardige blijk van een muzikale roeping. Schoolgenoot Pieter Embrechts brengt daar verandering in wanneer hij Ruben op de reisweg naar Rome enkele gitaarakkoorden van 'Purple Rain' aanleert.

Even later, als Ruben op de Sint-Lucas hogeschool in Gent zit, flakkert de liefde voor de gitaar pas echt op. 

De eerste groepjes van Ruben hebben namen als Franky & The Rednecks, Tiny Tinne & The Texas Jumpers, Sin Alley en AngeliCo. En de muziek gaat van rockabilly over garagerock tot surf en psycho. 

Ga naar de eerste pagina

In 1998 richt Ruben Block samen met Mario Goossens, drummer van Noordkaap, Triggerfinger op. In 2004, een jaar nadat ook bassist Paul Van Bruystegem aan boord is gehaald, verschijnt hun titelloze debuutalbum.

De band genereert met zijn wall of sound een stevige live-reputatie en trouwe fanbase. Drie albums volgen: het livealbum 'Faders Up' (2007) en de studioplaten 'What grabs ya?' (2008) en 'All this dancin’ around' (2010).

In 2012 haalt de groep het echt grote succes binnen na een spontane radiosessie met een cover van 'I follow rivers' van het Zweedse electropop-sterretje Lykke Li. De cover is een gigantisch succes en bezorgt Triggerfinger ook bekendheid en succesvolle tournees in het buitenland. 

'By absence of the sun' uit 2014 is de jongste plaat van Triggerfinger. Goed voor goud en nog maar eens een MIA voor beste groep.
Een nieuwe studioplaat wordt verwacht in de loop van 2017.

Ga naar de eerste pagina

Als Ruben Block voor Off the Record in zijn ruime platencollectie op zoek gaat naar zijn referentieplaten, valt zijn voorliefde voor luide, directe muziek niet te ontkennen.

Klik op de hoesfoto's voor meer of blader gewoon verder.

Ga naar de eerste pagina

Ga naar de eerste pagina

The Cramps was een Amerikaanse band rond zanger Lux Interior en gitariste Poison Ivy. Opgericht in 1976 en een van de sleutelgroepen van de New Yorkse punk uit die tijd. Maar ze werden vooral bekend als pioniers van de psychobilly: harde en venijnige rockabilly met suggestieve x-rated teksten en een flinke dosis humor.

Ruben ziet The Cramps voor het eerst op Pukkelpop in 1990 en ervaart het concert als een mokerslag

"Het was heftig, ruig en intens. Lux scheert van links naar rechts over het podium, enkel gekleed in een tangaslip en pumps. En dan Poison Ivy die met slechts enkele noten maar wel tien ton attitude, een nijdige gitaarriff neerzet zoals ik dat nog niemand anders had zien doen."

Ga naar de eerste pagina
Sluiten

Het gitaarspel van Poison Ivy belandt in de rugzak van Ruben. Niet om letterlijk te kopiëren maar wel als inspiratiebron.
Even later begint Ruben samen met zijn toenmalige vriendin Martine Vanhoof de groep Sin Alley.

Ze maken één studioalbum en nog een dubbel-single als zwanenzang. En de mosterd, die hebben ze duidelijk gehaald bij The Cramps. 

Ga naar de eerste pagina
Sluiten

Voor Ruben Block staan The Cramps voor pure rock 'n' roll. In deze concertreportage van de VPRO vertellen Lux Interior en Poison Ivy wat voor hen rock 'n' roll betekent en wat het verschil is met rock. 

"Rock 'n' roll is muziek voor teenagers, en rockmuziek voor zogenaamde volwassenen. Al staat daar geen leeftijd op." 

Ga naar de eerste pagina

Ga naar de eerste pagina

De Amerikaanse gitarist Fred 'Link' Wray (1929-2005) is een soort peetvader voor latere snarenhelden als Iggy Pop, Neil Young of Pete Townshend. 

Ruben Block leert Link Wray kennen via de compilatiereeks 'Born Bad'. Daarop staat de muziek die mosterd diende voor The Cramps en andere rockabilly- en psychobilly-groepen. 

De single 'Rumble' uit 1958 is de eerste hit van Link Wray waarop hij het zogenaamde power chord introduceert.


Ga naar de eerste pagina

Power chords op elektrische gitaar vormen de basis van veel rauwe rock en aanverwanten, meestal in combinatie met een distortion effect, ook al uit de trukendoos van Link Wray.

Voor Ruben Block als gitarist is Link Wray zeker een van zijn grootste invloeden. 

"Toen ik Link Wray ontdekte, ging er een wereld voor mij open. Ik speelde hem na en probeerde uit te vissen wat hij allemaal deed. Daaruit leer je van alles waarmee je dan later je eigen ding doet."

Ga naar de eerste pagina

Ga naar de eerste pagina

"Hij heeft een geweldige kop, een kop om hout op te kappen. En een stem die klinkt als een gitaarversterker."

Howlin' Wolf (1910-1976) was een beer van een vent en een reus van de Chicago blues, naast tijdgenoten als Muddy Waters, Willie Dixon en Bo Diddley. Wolf was vooral zanger, speelde ook mondharmonica en had als gitarist nog les gehad van bluespionier Charley Patton. 

Ruben Block vindt Howlin' Wolf fantastisch.

"De manier waarop hij zingt in 'Back door man' bijvoorbeeld. De projectie in zijn stem, dat is een soort misthoorn. Elke letter van zijn tekst is een bladzijde groot. En dan die steady groove in de begeleiding, dreigend en koortsig. Geweldig!"

Ga naar de eerste pagina
Sluiten

Een mooi stukje archief vindt Ruben dit televisieoptreden van Howlin' Wolf in 1965. The Rolling Stones waren te gast in muziekshow en ze hadden Wolf uitgenodigd omdat hij voor hen zo belangrijk was als inspiratiebron.

"Op een gegeven moment begint Howlin’ Wolf mondharmonica te spelen, te shaken en met zijn gat te schudden. In het publiek zit een bende jonge meisjes en je ziet hen blozen door het zwart-wit. Howlin’ Wolf pakt gewoon heel die boel in."







Ga naar de eerste pagina

Ga naar de eerste pagina

Tussen 1987 en 1997 was Barkmarket de band van zanger en gitarist Dave Sardy. Die bracht heftige muziek, balancerend tussen rauwe schoonheid en pure lelijkheid, maar wel ook met wortels in de blues en vaak een flinke scheut humor in de teksten. 

'L. Ron' was de laatste plaat van Barkmarket. Daarna koos Dave Sardy voor zijn carrière als producer, met gerenommeerde klanten als Marilyn Manson, LCD Soundsystem en Oasis, maar ook de Belgische groepen Evil Superstars en Das Pop.

Toen Ruben voor het eerst 'L. Ron' van Barkmarket hoorde, was hij meteen verkocht.

"Voor sommige mensen staat zanger Dave Sardy waarschijnlijk maar gewoon een beetje te roepen. Maar dat is zijn manier om zijn verhaal vertellen en te zorgen dat het aankomt met de juiste intensiteit. En dat gaat niet als hij dat mooi zou zingen." 

Ga naar de eerste pagina

Toen Ruben en zijn maten van Triggerfinger in de studio zaten om hun eerste album op te nemen, hebben ze veel geluisterd naar deze plaat van Barkmarket.

"Natuurlijk zal dat wel een invloed hebben gehad op ons werk, maar niet letterlijk. Zo van: dat is een goed nummer, zoiets zullen we straks ook eens proberen. Zo werkt het niet.

Maar wel: je hoort iets goeds en strafs en dat zorgt dan voor de juiste motivatie en intensiteit om ook iets goeds en strafs te maken. Iets waar je volledig achter kan staan, maar dan in je eigen 'taal'.
Zo wordt het een soort bouwsteen voor het huis dat je het neerzetten bent."


Ga naar de eerste pagina

Ga naar de eerste pagina

Los Lobos is "just another band from East L.A.", zoals de titel van een verzamel-cd uit 1993 het zegt. Op dat moment bestond de groep al twintig jaar.

Een jaar eerder hadden ze, op zoek naar iets nieuws, hun uitgebreide ervaring in Tex-Mex en Amerikaanse rootsmuziek overgeleverd aan producer Mitchell Froom en opnametechnicus Tchad Blake.
Het resultaat was deze succesplaat: 'Kiko'. 

Ruben was meteen zwaar onder de indruk.

"Ik wist niet dat een rootsplaat zo kon klinken. Veel breder. De drums gemanipuleerd. De grooves meer uit elkaar getrokken. De gitaren klonken nog wel zoals rootsgitaren klinken maar ze hadden een nieuwe plaats gekregen in het geheel. Het grootste verschil was het  stereobeeld: daar zat meer diepte in en er gebeurde van alles, links, rechts , in het midden. En dat allemaal zonder de eigenheid van die rootsmuziek te verliezen."

Ga naar de eerste pagina

Ook Triggerfingers cover van 'I follow rivers' van Lykke Li is een mooi voorbeeld van inventiviteit in de studio. Alleen al de kopjes-en-messen-percussie op het einde laat horen hoe je met wat experimenteren iets heel unieks kunt bedenken.

0:00
/
0:00
Start audio now

Uit het werk van het duo Mitchell Froom en Tchad Blake leert Ruben hoe belangrijk het is om in de opnamestudio te experimenteren. Gelukkig denkt Greg Gordon er net zo over. Hij is de producer van de jongste Triggerfinger-platen en wordt wel eens het vierde bandlid genoemd.  

"Het opnemen in de studio, dat blijft een zoekproces. Er wordt al weleens gezegd dat alles al eens gedaan is bij studio-opnames. Waarschijnlijk is dat ook zo.

Maar dan nog denk ik dat het voor ons interessant is als wij dingen fysiek doen in de studio, dat wij shakers vastpakken of dozen met nagels, of op planken staan te springen.


En werkt het niet, dan niet, dan leidt dat experiment misschien tot iets anders dat wel waardevol is."


Ga naar de eerste pagina

Ga naar de eerste pagina

Ruben leert PJ Harvey kennen halverwege de jaren negentig met haar platen 'Rid of me' en vooral 'To bring you my love'. Die plaat heeft hij veel beluisterd.

"De verscheidenheid van de songs is geweldig en ook de sound van de plaat, hoe die klinkt. Dit is voor mij Howlin' Wolf in een kleedje."

Van alle artiesten die Ruben gekozen heeft voor Off The Record, noemt hij haar de meest volledige.

"Alles aan die griet is de max: hoe ze eruit ziet, haar nummers, haar muziek, hoe ze zingt, hoe ze gitaar speelt. Het is blues, het is avant-garde, zij combineert alles wat ik goed vind aan muziek."




Ga naar de eerste pagina
Sluiten


Een legendarisch concert van de 'To bring you my love'-tournee is dat op het Glastonbury festival in de zomer van 1995. Met Polly Jean in een spraakmakende outfit en een uitstekende live-versie van 'Down by the water' als hoogtepunt.

"Als zij op het podium staat, dat is echt fantastisch gewoon, dat is echt één groot avontuur. Ze heeft een enorm gevoel voor humor. Allee, ik bedoel, als je in een roze catsuit op het podium stapt met valse wimpers en lichtblauwe oogschaduw en hoge hakken aan, dan moet je toch ook wel een beetje gevoel voor humor hebben."

Ga naar de eerste pagina

Ga naar de eerste pagina

In zijn keuze voor Off The Record wilde Ruben Block per se ook een plaat van Nick Cave & The Bad Seeds. Het was niet makkelijk kiezen maar uiteindelijk is het dit dubbelalbum 'Abattoir blues / The lyre of Orpheus' geworden omdat het zo'n positieve plaat is. 

"Bij Nick Cave lijkt alles vaak heel duister en donker te zijn, maar tegelijkertijd is het wel doorspekt met humor. Ook al is hij dan gitzwart. Ik word hier echt goed gezind van. Dat komt ook omdat het spelplezier van die plaat af spat. Je hoort echt een hechte band die zich aan het amuseren is."


Ga naar de eerste pagina
Sluiten

Dit album, en vooral dan 'Abattoir blues', wordt wel eens Nick Caves gospelplaat genoemd. Er zit heel wat vraag-en-antwoordzang in die zo typisch is voor gospel en Cave deelt de vocalen ook met een groep zangeressen uit de London Community Gospel Choir. 

Voor Ruben is Nick Cave een groot voorbeeld als songschrijver en performer van zijn eigen teksten.

"Het gaat bij Nick Cave sowieso over liefde en de dood, over God en niet-God, over geloven en niet geloven. Hij biedt de luisteraar een heel groot pakket aan waarin je je kunt verliezen en waarin je je eigen verbeelding de vrije loop kunt laten en daar mooie of lelijke dingen in zien. Die songs van Nick Cave, dat zijn vitamientjes voor je hoofd.
 
Maar hoe straf ik hem ook vind, af en toe heb ik ook gewoon nood aan 'be bop a lula, she’s my baby'.
Omdat dat ook keigoed is."

Ga naar de eerste pagina

Meer over deze aflevering
Online te bekijken via VRT NU
Beluister de muziek via Spotify

Andere afleveringen bekijken of interactief ontdekken?
Ga naar het afleveringenoverzicht

Ga naar de eerste pagina
Omlaag schuiven om verder te gaan
Vegen om verder te gaan
Sluiten

Overzicht

Naar links schuiven
Hoofdstuk 1 Ruben Block

18

23

Poster 0

1.jpg
Hoofdstuk 2 The Cramps

Cramps

4

Sin alley

Poison ivy
Hoofdstuk 3 Link Wray

Linkwray

Link wray and his ray men   born bad vol. 1

Poster 0
Hoofdstuk 4 Howlin' Wolf

Howlinwolf

Poster 0

Gettyimages 76039800 master
Hoofdstuk 5 Barkmarket

Barkmarket

Poster 0

Poster 0
Hoofdstuk 6 Los Lobos

Loslobos

Poster 0

20
Hoofdstuk 7 PJ Harvey

Pjharvey

Poster 0

24
Hoofdstuk 8 Nick Cave & The Bad Seeds

Nickcave

Poster 0

Grab
Hoofdstuk 9 Meer Off the Record

27
Naar rechts schuiven